Köy Yazıları-Yerel Tarih

(...) ayvalardan önce armutlar, incir harmanları getirir, üzüm mevsimi eylül. Ege'de yeşilinden zeytinler kırılır Kamyonlar gelir incir harmanına eylülde elekten geçer günlerimiz, borçsuz günlerimiz üstünde kalır kamyonlar onu bırakıp gider kentlere tüccar düzeninde ederi bile bilinmez üretmenin salça, domates lekesi sıçramış ekmek evlerine, tandır damlarına Orta Karadeniz'in dağ köylerinde keçi kızılcasından sabahlara kadar pekmez kaynatılır tanıdığım şairler, soluk yapraklı lirik defterler ucu açıldıkça kısalan kurşun kalemler taşır. her seferinde hüzünlü kelimelerle konuşurlar her yerde hayatı, ölümü ve aşkı bekleyen şairler çıkar gelir. ve herkes eylüle çıkar gelir okullar açılır eylül bir kavşaktır herkes bu kavşağa gelir Eğitim Fakültesinde heybende defterlerinle sen çıkar gelirsin eylül gelince sen gelirsin sen gelince günler kısalmaya iyice başlar eylül bir kavşaktır bir ders yılına başlarız aynı okulda okullara koşar serin sabahlarda uzun, karanlık gölgeler buluşuruz ö...

  Son güze doğru güneşli günler gelir, bu sıcaklar sanki kuşburnuları, alıçları, çördükleri, ahlatları olgunlaştırmak içindir. Gerçi, çördükler, ahlatlar kırağı ister, bunların olgunlaşmasına daha vardır. Yine de güz bereketi başlamıştır, coğrafyada. Şimdi, memleket dağlarında taa toplayıcı toplumdan kalma bir toplama eylemi telaşı kurulmuştur.  Bu güneşli havalarda, bir toplama eylemi kurulur, bu işi bilen epeyi insan vardır oralarda. Yaşadığı coğrafyayı tüm ayrıntılarına kadar ancak orman köylükleri bilir, ova köylükleri yalnız kendi tarla, bahçe ve baharları pancar topladığı bir iki mevkii bilir, belki bir de günlüğe falan gittiyse oraları bilir. Orman köylükleri öyle değildir, kendi bahçesini, tarlasını, yaylasını, odun ve kozak toplamak için en az birkaç koruyu, mevsimine göre, kızılcaları, armutları olmuş ağaçları, fındıkların barındığı kuz dereleri; yağışlardan sonra pancarın, yemliğin hasını; mantarın daha değerlilerinden, yeryaranı, güveni, kuzu göbeğini; tarla işleri...